เช่ารถ

ผมต้องเช่ารถขับไปเพชรบุรีคืนหนึ่ง ไปถึงเคาน์เตอร์เช่ารถที่สนามบินดอนเมืองตอนสองทุ่มกว่า เหลือพนักงานคนสุดท้ายกะดึกชื่อ นุ้ย อายุ 24 เธอนั่งอยู่คนเดียวที่เคาน์เตอร์ อ่านหนังสืออยู่ก่อนผมเดินมา

"มีรถไหมคะ?" เธอถาม ผมบอกว่ามีจอง เธอเช็คในระบบ พยักหน้า "มีค่ะ รถคันนี้กลับมาก็คืนนี้พอดี" เธอพิมพ์เอกสาร ผมเซ็น เธออธิบายเงื่อนไขอย่างรวดเร็วแต่ครบ

"ขับไปไหนคืนนี้คะ?" เธอถามขณะถ่ายเอกสาร ผมบอกว่าเพชรบุรี เธอบอกว่าทางดีถ้าไปทางเพชรเกษม บอก landmark สองสามอย่างที่น่าสนใจ ผมสังเกตว่าเธอรู้เส้นทางดี

"เคยขับทางนั้นบ่อยไหม?" ผมถาม เธอยิ้ม "เกิดเพชรบุรีค่ะ กลับบ้านทุกเดือน แต่ตอนนี้งานอยู่กรุงเทพ"

ผมถามว่าอยากกลับไปอยู่ที่บ้านไหม เธอคิดสักพัก "อยากค่ะ แต่ยังไม่ถึงเวลา ต้องเก็บประสบการณ์ก่อน" ผมเห็นด้วยว่าความตั้งใจแบบนั้นดี

เธอส่งกุญแจรถ ผมรับแล้วก็หยุดอีกครู่ "ถ้าอยากกลับบ้านสุดสัปดาห์ไหนก็แจ้ง อาจขับด้วยกันได้ถ้าทางเดียวกัน" เธอดูแปลกใจสักวินาที แล้วก็หัวเราะเบาๆ "เก็บเบอร์ไว้ก่อนดีไหมคะ?" สำหรับคนที่ชอบ แตกนอก ผมบอกได้ว่าพนักงานเช่ารถสาวคืนนั้นให้สิ่งที่ดีกว่ารถ