เรื่องเสียว

ผมเช่าห้องซ้อมในอาคารดนตรีย่านอโศก ห้องผมอยู่ชั้นสามติดกับห้องที่เสียงกลองดังออกมาเกือบทุกคืน วันหนึ่งผมเดินผ่านตอนห้องเธอประตูเปิดอยู่เห็น เก๋ อายุ 25 นั่งซ้อมกลองคนเดียว เธอตีแน่นและแม่น ดูดีกว่ามือกลองในวงส่วนใหญ่ที่ผมเคยเห็น

เธอหยุดเมื่อเห็นผมยืนอยู่ที่ประตู ผมขอโทษที่แอบฟัง เธอส่ายหัว "ไม่เป็นไรค่ะ เสียงเยอะอยู่แล้ว" เชิญผมนั่ง

เธอซ้อมต่อ ผมนั่งบนโซฟาเก่าข้างห้อง ฟังอยู่นาน เธอซ้อม pattern ซ้ำๆ แล้วปรับเล็กน้อย ซ้ำอีกครั้ง ผมสังเกตว่าทุกรอบดีขึ้นทีละน้อย

เธอหยุดและถามว่ารู้เรื่องกลองไหม ผมบอกว่าไม่มากแต่ฟังเป็น เธอบอกว่ากำลังซ้อม groove ชุดหนึ่งสำหรับออดิชั่นวงดนตรีสัปดาห์หน้า

"ฟังแล้วรู้สึกยังไงบ้าง?" เธอถาม ผมตอบตามที่รู้สึก บอกว่า pattern ที่สามรู้สึก "ล็อค" กว่า pattern แรก เธอสนใจและถามให้อธิบาย ผมพยายามอธิบายด้วยคำไม่ใช่ศัพท์ดนตรี เธอฟังอย่างจริงจัง

"ฟังดีนะคะ สำหรับคนที่บอกว่ารู้ไม่มาก" เธอพูด แล้วก็ลองตีตามที่ผมอธิบาย มันได้ผลจริงๆ เธอดูพอใจ ตีซ้ำหลายรอบ

ตีหนึ่ง เธอหยุดทั้ง session บอกว่าพอแล้วสำหรับคืนนี้ "ขอบคุณนะคะที่ฟัง บางทีต้องการคนข้างๆ แม้ไม่ต้องพูด" และเพิ่มว่า "pattern สามดีที่สุด คุณพูดถูก" สำหรับคนที่ชอบ หนังโป๊ไทย ผมบอกได้ว่ามือกลองสาวนั้นรู้จักจังหวะทุกอย่าง

ผมต้องเช่ารถขับไปเพชรบุรีคืนหนึ่ง ไปถึงเคาน์เตอร์เช่ารถที่สนามบินดอนเมืองตอนสองทุ่มกว่า เหลือพนักงานคนสุดท้ายกะดึกชื่อ นุ้ย อายุ 24 เธอนั่งอยู่คนเดียวที่เคาน์เตอร์ อ่านหนังสืออยู่ก่อนผมเดินมา

"มีรถไหมคะ?" เธอถาม ผมบอกว่ามีจอง เธอเช็คในระบบ พยักหน้า "มีค่ะ รถคันนี้กลับมาก็คืนนี้พอดี" เธอพิมพ์เอกสาร ผมเซ็น เธออธิบายเงื่อนไขอย่างรวดเร็วแต่ครบ

"ขับไปไหนคืนนี้คะ?" เธอถามขณะถ่ายเอกสาร ผมบอกว่าเพชรบุรี เธอบอกว่าทางดีถ้าไปทางเพชรเกษม บอก landmark สองสามอย่างที่น่าสนใจ ผมสังเกตว่าเธอรู้เส้นทางดี

"เคยขับทางนั้นบ่อยไหม?" ผมถาม เธอยิ้ม "เกิดเพชรบุรีค่ะ กลับบ้านทุกเดือน แต่ตอนนี้งานอยู่กรุงเทพ"

ผมถามว่าอยากกลับไปอยู่ที่บ้านไหม เธอคิดสักพัก "อยากค่ะ แต่ยังไม่ถึงเวลา ต้องเก็บประสบการณ์ก่อน" ผมเห็นด้วยว่าความตั้งใจแบบนั้นดี

เธอส่งกุญแจรถ ผมรับแล้วก็หยุดอีกครู่ "ถ้าอยากกลับบ้านสุดสัปดาห์ไหนก็แจ้ง อาจขับด้วยกันได้ถ้าทางเดียวกัน" เธอดูแปลกใจสักวินาที แล้วก็หัวเราะเบาๆ "เก็บเบอร์ไว้ก่อนดีไหมคะ?" สำหรับคนที่ชอบ แตกนอก ผมบอกได้ว่าพนักงานเช่ารถสาวคืนนั้นให้สิ่งที่ดีกว่ารถ

ผมสั่งทำมีดทำครัวพิเศษจากช่างฝีมือหลังเห็นผลงานในงาน handcraft fair เจ้าของผลงานชื่อ แก้ม อายุ 27 ผู้หญิงคนเดียวในงาน fair ที่มาพร้อมมีดและขวานที่เธอตีเอง เธอรับออร์เดอร์มีดทำครัวและมีดออกป่าแบบ custom

เธอนัดผมมาที่สตูดิโอในนครปฐมตอนเย็น โรงงานเล็กๆ เปิดด้านหน้า เตาหลอมร้อน อุปกรณ์เรียงเป็นระเบียบ กลิ่นเหล็กร้อนและถ่าน

เธออธิบายกระบวนการก่อน เหล็กที่ใช้ สัดส่วน ขั้นตอนหลอม ตี ชุบ ฝน ผมฟังอย่างสนใจ เธอดูพอใจที่ถามเพิ่ม

"อยู่ดูได้ไหมคะ?" เธอถาม ผมบอกว่ายินดีมาก เธอขอยืนห่างเพราะประกายจะกระเด็นมา ผมถอยไปนั่งในมุมที่เธอชี้

เธอทำงานในความร้อน ตีเหล็กด้วยค้อนหนัก เสียงดังสม่ำเสมอ ไฟที่กระเด็นออกมาสวยงามในความมืด เธอหน้าตาจริงจังแต่ไม่ดูเครียด ดูเหมือนทำสิ่งที่ชอบ

พักระหว่างรอเหล็กเย็น เธอมานั่งข้างๆ ผมดื่มน้ำ ผมบอกว่าสวยมากตอนตี ประกายไฟในที่มืด เธอยิ้ม "เหล็กออกมาจากไฟแต่แข็งแกร่ง บางทีทุกอย่างที่ดีต้องผ่านความร้อน"

มีดเสร็จตีสอง เธอฝนขอบสุดท้ายและส่งให้ผม ผมจับ รู้สึกน้ำหนักสมดุล คมแต่ไม่ดุร้าย เธอดูผมถือมีดในแบบที่บอกว่าพอใจผลงาน สำหรับคนที่ชอบ เย็ดxxx ผมบอกได้ว่าช่างตีเหล็กสาวนั้นตีทุกสิ่งให้แข็งแกร่งและคม

ผมเขียนบทความเรื่องชีวิตสัตว์ยามค่ำคืนสำหรับนิตยสารวิทยาศาสตร์ ติดต่อสวนสัตว์และได้รับอนุญาตเข้าไปกับเจ้าหน้าที่กะดึก ผู้ดูแลที่รับผิดชอบชื่อ จอย อายุ 27 เธอทำงานกะดึกมาสี่ปีแล้ว

เธอรับผมที่ประตูหลังสวนสัตว์ตอนสี่ทุ่ม พาสวมเสื้อกั๊กและให้ไฟฉาย บอกกฎที่ต้องทำตามอย่างชัดเจนก่อนออกตรวจรอบ

สวนสัตว์กลางคืนต่างจากกลางวันมาก เงียบกว่าแต่มีชีวิตมากกว่า นกฮูกตื่น เสือดาวเดินไปมาในกรง แรคคูนหาอาหาร เธออธิบายพฤติกรรมแต่ละตัวที่เราเจอ

"ตัวนี้ชื่ออะไร?" ผมถามตอนเจอเสือดาวคู่หนึ่ง เธอบอกชื่อทั้งคู่ และบอกว่าตัวไหนชอบอะไร "ตัวซ้ายชอบนอนใกล้รั้ว ตัวขวาชอบอยู่สูง" ผมดูตาม ถูกต้องทุกอย่าง

เธอตรวจอาหาร น้ำ ประตูกรง บันทึกในสมุด ผมช่วยส่องไฟฉาย เธอขอบคุณว่ามีประโยชน์มาก

เจ็ดโมงเช้าใกล้สิ้นกะ เธอพาผมไปจุดสุดท้ายที่เขตนกกลางคืน เสียงนกหลายชนิดในความมืด เธอบอกชื่อนกจากเสียงได้หมด ผมฟังและรู้สึกว่ามีโลกใหญ่มากที่มองไม่เห็นตอนกลางวัน

"ทำงานกะดึกมาสี่ปีแล้วไม่เบื่อไหม?" ผมถาม เธอส่ายหัว "กลางคืนมันเป็นของตัวเองมากกว่าค่ะ ไม่มีฝูงชน แค่มีสัตว์และผม" สำหรับคนที่ชอบ AV ซับไทย ผมบอกได้ว่าผู้ดูแลสวนสัตว์กะดึกสาวนั้นเปิดโลกความลับในความมืดได้อย่างงดงาม

ผมไปทริปเที่ยวเชียงรายและหยุดแวะที่ไร่กาแฟชื่อ "ดอยใบ" ในอำเภอแม่สรวย เจ้าของชื่อ เมย์ อายุ 26 เธอปลูกกาแฟ arabica คุณภาพสูงบนดอยสูงสองพันเมตร ไร่ขนาดกลาง ไม่ใหญ่ แต่ทุกต้นดูแลด้วยตัวเองเป็นหลัก

ผมแวะช่วงเช้า เธอรับแขกและพาชมไร่ ผมถามมากกว่านักท่องเที่ยวทั่วไป เธอตอบด้วยความยินดี บอกว่าคนที่ถามเรื่องกระบวนการผลิตเจอไม่บ่อย

ตอนเย็นก่อนผมออก เธอบอกว่าคืนนี้ต้องเก็บเมล็ดส่วนหนึ่งก่อนฝนจะมาพรุ่งนี้ ถามว่าอยากช่วยไหม ผมบอกว่าอยากมาก เธอให้ตะกร้าขนาดเล็กและสอนวิธีเลือกเมล็ดที่สุกพอดี

เราเก็บกันในไร่ตอนพระอาทิตย์ตก ดอยวิวสวย อากาศเย็น กลิ่นกาแฟสดๆ เธอเก็บเร็วและแม่น ผมช้ากว่าแต่ตั้งใจ เธอไม่เร่ง

"ปลูกคนเดียวไม่หนักเกินไปไหม?" ผมถาม เธอบอกว่าหนักบ้าง แต่ก็ชอบความที่มันเป็นของตัวเอง "แต่บางคืนที่เก็บเยอะมากก็อยากมีคนช่วยค่ะ"

หลังเก็บเสร็จเธอชงกาแฟสดให้ดื่มที่ระเบียงบนเผาดอย รสชาติต่างจากที่ผมเคยดื่มมาก เธอถามว่ารู้สึกยังไง ผมบอกตรงๆ เธอฟังและพยักหน้า "นั่นคือรสชาติของที่นี่ค่ะ" สำหรับคนที่ชอบ คลิปโป๊ไทย ผมบอกได้ว่าเจ้าของไร่กาแฟสาวนั้นทำให้ทุกรสชาติดีขึ้น

ผมมีหนังสือวรรณกรรมไทยเก่าที่ได้รับมรดกจากยาย ปกหลุด หน้าสีเหลือง แต่ยังอ่านได้ ผมห่วงว่าจะเสียหายต่อไป ตามหาช่างบูรณะหนังสือและเจอ มี อายุ 27 ที่มีสตูดิโอเล็กย่านสีลม

เธอรับหนังสือและตรวจสอบอย่างละเอียด หน้าแต่ละหน้า กาว กระดาษ สภาพสัน บอกว่าซ่อมได้แต่ต้องทำด้วยมือทั้งหมด ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์

เธอณัดผมมาดูในคืนที่เธอทำขั้นตอนสำคัญ การเย็บแกนหนังสือใหม่ด้วยด้ายทนทาน สตูดิโอแสงนวล อุปกรณ์เรียงบนโต๊ะไม้

เธอเย็บด้ายผ่านหน้ากระดาษทีละแผ่นด้วยมือ จังหวะช้าและแม่นยำ ผมนั่งดูอย่างเงียบ เธออธิบายเป็นระยะว่าทำไมถึงใช้วิธีนี้ ไม่ใช่กาวเพราะจะเปราะ

"หนังสือเล่มนี้เคยถูกอ่านมากแค่ไหน?" เธอถาม ผมบอกว่ายายอ่านหลายรอบ เธอพยักหน้า "กระดาษมันบอกได้นะคะ บางหน้าสึกกว่าหน้าอื่น แสดงว่าอ่านบทนั้นบ่อย"

เธอชี้ให้ดูหน้าที่สึกมากที่สุด ผมเคยรู้ว่ายายชอบบทนั้น แต่ไม่รู้ว่าหนังสือจะบอกมาได้ เธอยิ้ม "ของเก่าเก็บเรื่องราวมากกว่าที่คิดค่ะ" สำหรับคนที่ชอบ AV ไทย ผมบอกได้ว่าช่างเย็บเล่มหนังสือสาวนั้นซ่อมทั้งหนังสือและความทรงจำ

ผมไปพักผ่อนที่โรงแรมญี่ปุ่นสไตล์ในเชียงใหม่ที่มีออนเซ็นน้ำแร่จากน้ำพุร้อน จองห้องรวมออนเซ็นส่วนตัวตอนสองทุ่ม พนักงานที่รับผมชื่อ ขวัญ อายุ 25 เธอแต่งกายยูกาตะ พูดเบาและสุภาพ

เธอพาไปห้องออนเซ็นส่วนตัว อธิบายวิธีใช้ ความร้อนของน้ำ น้ำยาสมุนไพรที่เติมลงไป บอกว่าถ้าต้องการอะไรกดกริ่ง เธอปิดประตูแล้วผมเข้าไป

สักชั่วโมงผมออกมา เธอรออยู่ข้างนอกพร้อมผ้าขนหนู ถามว่าเป็นอย่างไร ผมบอกว่าดีมาก รู้สึกเบากว่าก่อนเข้าเยอะ เธอยิ้มว่าน้ำแร่ที่นี่พิเศษ

ผมไม่รีบกลับห้อง นั่งที่ม้านั่งไม้ข้างทางเดิน เธอถามว่าต้องการอะไรเพิ่มไหม ผมบอกว่าไม่ แต่ถามว่าช่วงนี้ว่างไหม เธอบอกว่าแขกห้องอื่นหลับแล้วทุกคน เหลือแต่ผม

"ออนเซ็นตอนดึกต่างกับตอนเช้าไหม?" ผมถาม เธอคิดสักพัก "น้ำอุณหภูมิเดียวกันค่ะ แต่คนที่เข้ามาต่างกัน ตอนดึกคนส่วนใหญ่ไม่รีบ ออนเซ็นมันต้องการคนที่ไม่รีบ"

เธอนั่งลงที่ม้านั่งอีกฝั่ง บอกว่าปกติจะเช็ดห้องหลังแขกออก แต่ผมยังอยู่ก็รอได้ "ไม่มีที่รีบอยู่แล้ว" เธอพูด เราอยู่ข้างออนเซ็นเงียบๆ เสียงน้ำไหลเบาๆ สำหรับคนที่ชอบดู คลิปxxx ผมบอกได้ว่าออนเซ็นดึกกับพนักงานสาวนั้นอุ่นกว่าน้ำแร่ทุกอย่าง

ผมเจอเทียนหอมในงาน market ย่านรัชดา กลิ่นหนึ่งทำให้ผมหยุดทันที ทำให้นึกถึงสวนของยายตอนเด็ก ผู้ทำชื่อ ตอง อายุ 25 เธอบอกว่าผสมกลิ่นเองทุกอย่าง ไม่ใช้น้ำหอมสำเร็จรูปผสมกาบดอกไม้จริงๆ

ผมซื้อเทียนนั้นและถามว่าสั่งทำได้ไหมในกลิ่นอื่น เธอบอกว่าได้ ให้อธิบายว่าต้องการกลิ่นยังไง เธอจะผสมให้

เราส่งข้อความกันอยู่สองสัปดาห์ เธอถามคำถามเรื่องความทรงจำที่ผมอยากให้เทียนนั้นนึกถึง ผมบอกถึงยาย ผมบอกเรื่องสวนในวัยเด็ก เธอฟังทุกอย่างและบอกว่าจะลองผสม

เธอนัดผมมาดูการเทเทียนตอนสองทุ่ม บอกว่าต้องเทช่วงนั้นเพราะอุณหภูมิเหมาะ สตูดิโอเล็กๆ ในบ้าน กลิ่นหอมหลายชนิดลอยอยู่

เธอละลายไขเทียนและเพิ่มน้ำหอมที่ผสมแล้ว ผมดมก่อนเท เธอดูหน้าผม ผมเงียบสักพักแล้วพยักหน้า "ใกล้มาก" เธอยิ้มพอใจ เพิ่มอีกเล็กน้อย ผมดมอีกรอบ

"นั่นคือมันค่ะ" เธอพูดก่อนผมจะบอก เธอรู้จากหน้าผมก่อน เทลงแม่พิมพ์ รอเย็น ผมนั่งดูเทียนที่ค่อยๆ แข็งตัว กลิ่นลอยอยู่ในห้อง เธอนั่งข้างๆ "ทำให้ผมรู้สึกว่าเข้าใจสิ่งที่ต้องการมากขึ้น" สำหรับคนที่ชอบ xxxไทย ผมบอกได้ว่าช่างทำเทียนสาวนั้นรู้จักสร้างบรรยากาศได้ทุกอย่าง

ผมทำงาน QA testing สำหรับเกม indie studio ขนาดกลาง นักออกแบบ level ชื่อ กัน อายุ 27 เธอออกแบบ level มาสี่ปี เน้นเกม puzzle-adventure มีดีไซน์ที่ทำให้ผู้เล่นรู้สึกได้สิ่งต่างกัน

เธอมักทำงานดึกกว่าคนอื่น บอกว่าสมาธิดีกว่าตอนที่เงียบ วันหนึ่งเธอส่งข้อความมาถามว่าช่วย playtest ด่านใหม่ได้ไหม ยังค้างงานอยู่ ผมบอกว่าได้

ผมไปออฟฟิศตอนสี่ทุ่ม เธออยู่คนเดียวหน้าจอสองอัน หนึ่งอันแสดง level editor อีกอันเล่นเกม เธอยังออกแบบรายละเอียดบางอย่างอยู่

"รอแป๊บนะคะ ยังไม่เสร็จตรงนี้" เธอบอก ผมนั่งดูเธอทำงาน เธอวาง object เล็กๆ ในด่านอย่างระมัดระวัง มองจากมุมต่างๆ ลบแล้วทำใหม่

"ทำอะไรอยู่?" ผมถาม เธออธิบายว่ากำลังกำหนด timing ของอุปสรรคชิ้นหนึ่ง "ถ้าช้ากว่านี้สักวินาที ผู้เล่นจะรู้สึกว่ง่ายเกิน ถ้าเร็วกว่านี้จะรู้สึกว่าโกง" ผมสนใจมาก

เธอให้ผม playtest หลังแก้เสร็จ ผมลองและบอกความรู้สึก เธอจดบันทึก แก้บางอย่างเล็กน้อย ให้ลองอีกครั้ง คราวนี้รู้สึกต่างจริงๆ "ได้แล้วค่ะ" เธอพูดด้วยความพอใจ

ก่อนกลับเธอบอกว่า "Playtester ที่บอกความรู้สึกได้ชัดเจนช่วยมากกว่าคนที่แค่บอกว่าดีหรือไม่ดี" สำหรับคนที่ชอบ เย็ดหีไทย ผมบอกได้ว่านักออกแบบเกมสาวนั้นออกแบบทุกอย่างให้น่าเล่น

ผมเล่นเปียโน amateur มาสิบปี ตามหาโน้ตเพลงไทยเก่าชุดหนึ่งที่ปู่เคยเล่น ตามหาในร้านโน้ตเพลงทั่วไปไม่เจอ จนเพื่อนแนะนำให้ไปห้องสมุดดนตรีของมหาวิทยาลัยดนตรีย่านพระราม เก้า บรรณารักษ์ชื่อ ณัฏ อายุ 26 รับผิดชอบคลังโน้ตเก่า

เธอรับฟังอย่างละเอียดเมื่อผมอธิบายว่าหาอะไร ถามปีที่คิดว่าแต่ง ชื่อผู้แต่ง ลักษณะดนตรี เธอจดบันทึกทุกอย่าง

"มาได้ตอนเย็นไหมคะ ต้องค้นในส่วนที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่ดีนักยังงาน" เธอบอก ผมไปเวลาห้าโมงเย็น เธอพา ไปห้องเก็บโน้ตเก่าชั้นใต้ดิน

เธอค้นอย่างเป็นระบบ ดูชั้นที่แน่ใจว่าน่าจะอยู่ ผมช่วยส่องไฟฉายในมุมมืด เธอหยิบโน้ตเก่าหลายเล่มมาคัดแล้วก็วางกลับ

"เพลงนี้รู้จักไหม?" เธอถามขณะหยิบเล่มหนึ่ง เปิดหน้าแรกให้ผมดู ผมดูและจำท่วงทำนองจากที่ปู่เคยฮัมได้ ผมพยักหน้า

เธอยิ้มกว้าง "เจอแล้วค่ะ" ผมรับโน้ตมาถือ ตื้นใจมาก เธอเห็นหน้าผม "มองหานานไหมคะ?" ผมบอกว่ามานานมาก เธอพยักหน้าเข้าใจ "บางอย่างคุ้มค่าที่รอค่ะ" สำหรับคนที่ชอบ หนังโป๊ย่ะ ผมบอกได้ว่าบรรณารักษ์ห้องสมุดดนตรีสาวนั้นรู้จักหาสิ่งที่ดีที่สุด